De invloed van social media op dans

De invloed van social media op dans

Bron: Unsplash

In de danswereld anno 2019 kunnen we er niet meer omheen: de invloed van social media op dans. Je ziet dagelijks de mooiste dansfoto’s en de tofste dansvideo’s voorbijkomen op je facebook- en Instagram feed. Dit vormt voor velen een grote inspiratiebron. Maar wat voor invloed hebben al die foto’s en video’s nou eigenlijk op jou als danser en dansdocent?

Zoals ik er persoonlijk insta heeft social media, in de breedste zin van het woord, een enorme invloed op de persoonlijke dansontwikkeling. Via social media hebben we toegang tot een wereldwijd netwerk en zo een enorme informatie- en inspiratiebron. Toch heeft social media voor mij twee kanten: een positieve en een negatieve. Ik zet een aantal van mijn argumenten uiteen en dan is het aan jou: Like or dislike? You decide!

De positieve kant

Een wereldwijd netwerk

De invloed van social media is groot… heel groot! En één van de meest positieve kanten daarvan vind ik dat we via social media toegang hebben tot een wereldwijd netwerk van dansers en dansdocenten. Nog nooit was het zo makkelijk om dansmoves, danstrends en (les)ideeën met elkaar te delen. Niet alleen via foto’s/video’s maar ook via de vele Facebook-groepen waarin gelijkgestemden met elkaar samen komen, advies kunnen vragen en samen kunnen brainstormen. Social media zorgt ervoor dat we in contact komen én blijven met mensen uit ons vakgebied.

Grote inspiratiebron

Daarbij komt natuurlijk de uitwisseling van foto’s en video’s die een grote inspiratiebron zijn. We hebben de mogelijkheid om over bijna elke dansstijl iets te vinden! Onze dansontwikkeling wordt daarmee niet meer beperkt tot hetgeen we al kennen of waar we direct toegang tot hebben. Nee! We hebben de kans om dans van over de hele wereld te zien en ons hierdoor te laten inspireren.

Waardering en erkenning

Als derde wil ik graag benoemen dat naast het in contact komen met elkaar en geïnspireerd worden door, het kunnen delen van kennis en prestaties op social media voor velen een manier is van erkenning. Door te delen krijgen we een stukje waardering voor hetgeen wat we doen: of dat nou een fragment is van een voorstelling die je hebt gedanst als danser of een lesopname van jouw eigen dansmateriaal als dansdocent. Waar veel van deze dingen normaal voor het grootste gedeelte van ons netwerk ongezien blijft, biedt social media ons de kans om een sneak peek te geven van wat we doen en waar we zo onwijs hard voor werken. Want eerlijk toegegeven: het voelt goed om een like te krijgen voor iets waar je zo hard voor hebt geknokt!

De negatieve kant

Onreëel (zelf)beeld

Dat social media veel kansen biedt, heb ik ondertussen denk ik wel duidelijk gemaakt. Maar er zit ook een keerzijde aan al deze positiviteit. Als dansdocent zie ik namelijk in de dagelijkse praktijk wat social media kan doen, allereerst met het zelfbeeld van veel (amateur)dansers. Hetgeen gedeeld wordt is namelijk vrijwel altijd een ‘eindproduct’. Onwijs strakke choreografieën, gedanst op de mooiste locaties met een ervaren cameraman die precies de juiste hoeken filmt. Of idealistische dansfoto’s van enorm lenige dansers. Wat leerlingen vaak niet beseffen is dat hier heel veel uren training aan vooraf zijn gegaan en dat de dansers in deze video’s en op deze foto’s hard hebben moeten werken. En ook dit gaat niet altijd zonder slag of stoot! Toch vergelijken zij zich met de dansers van social media en voelen zich hierdoor ontmoedigd.

De dansbeleving verdwijnt

Een ander groot tegenargument vind ik dat social media een negatieve invloed heeft op de dansbeleving. Steeds meer leerlingen komen op dansles om de vorm: ze willen kunnen dansen zoals de dansers in de video’s of kunnen wat dansers op een foto doen. In plaats van dat zij komen dansen omdat het hen plezier doet en een goed gevoel geeft. De motivatie om te dansen wordt extrinsiek in plaats van intrinsiek. Het gaat om het plaatje in plaats van om het gevoel. Dit vind ik als dansdocent erg kwalijk. Ik zit immers in het vak omdat ooit bij mij dat dansvuurtje is aangestoken en ik deze vlam wil overdragen vanuit het plezier dat dans mij al jaren al geeft.

Een korte spanningsboog

Mijn derde en laatste ‘negatieve’ argument is dat ik het idee heb dat leerlingen een steeds kortere spanningsboog hebben. De concentratie is ver te zoeken en leerlingen hebben (te) snel het idee dat ze iets al onder de knie hebben, waarna ze door willen naar iets nieuws. Naar mijn idee heeft dit te maken met het gebruik van de smartphones en social media, waarbij we soms gedachteloos doorscrollen en swipen van het één naar het ander. Hierdoor hebben leerlingen steeds minder het besef van wat zij aan het doen zijn en dat veel dingen vooral tijd en aandacht behoeven. Tijd en aandacht die leerlingen vaak niet (denken te) hebben. Het moet allemaal sneller, beter, groter en ingewikkelder. Terwijl wij als dansdocent zien dat leerlingen hier niet altijd klaar voor zijn. Hoe bied je ze dan toch deze uitdaging zonder je leerlingen fysiek in gevaar te brengen? Een vraagstuk waar ik al een tijdje mee worstel en vast nog een tijdje mee zal blijven worstelen. Maar dat houdt ons vak ook weer interessant natuurlijk!

Al met al ben ik zeker een voorstander van social media binnen de danswereld en denk ik dat we dit op een hele goede en positieve manier in kunnen zetten om onze persoonlijke dansontwikkeling én die van onze leerlingen te stimuleren. Wel ben ik me ervan bewust dat we zeer goed moet waken voor de keerzijde van social media en dit ook bespreekbaar moeten maken. Denk je ook niet?

SOCIAL MEDIA

FACEBOOK
Twitter
YouTube
LinkedIn
SOCIALICON
SOCIALICON