DANSTIP – Inleving in dans

DANSTIP – Inleving in dans

Bron: Unsplash

Je herkent het vast: na het instuderen van een choreografie is het tijd voor de volgende stap. De dansdocent vraagt om meer emotie. Je moet je kunnen inleven in de dans. Maar hoe? En wat is dat eigenlijk, inleving? Ik leg het je uit met daarbij vijf handige tips die jou kunnen helpen om meer inleving en verbondenheid met een choreografie te vinden.

Inleving in een notendop

Als we spreken over inleving binnen de danswereld, dan doelen we op het vermogen om een connectie te vinden met hetgeen dat je danst. Ook wel emotionele verbondenheid genoemd. Heel simpel gezegd laat je dus fysiek en in mimiek zien dat je ook voelt waarover wordt gedanst. Door je in te leven in het verhaal of de rol die jij specifiek speelt binnen de choreografie, kun je bepaalde emoties koppelen aan de bewegingen. Deze bewegingen worden daar ook weer door beïnvloed: ze krijgen een andere dynamiek. Denk maar eens na: als je over de grond rolt alsof je boos bent heeft dit snelheid, agressie en een bepaalde attack. Terwijl diezelfde rol waarschijnlijk heel rustig, zacht en relaxed is als jouw personage kalm en tevreden is. Dit is precies waar wij als dansdocenten naar op zoek zijn: door middel van inleving in de dans een verdieping in het dansmateriaal vinden én zeggingskracht creëren. Zodat de choreografie niet alleen maar een ‘dansje’ blijft, maar echt een medium om iets over te dragen.

Tip 1: Vraag je docent om een kader

Een dansdocent maakt zijn of haar choreografieën vrijwel altijd vanuit een bepaald idee. Of dit nou letterlijk een verhaal is, een emotie of een muzikale inspiratie, het kan fijn zijn om deze achterliggende gedachte te weten. Dit is namelijk de basis geweest van de choreografie die jij nu moet dansen! Heeft je docent deze achterliggende gedachte nog niet vertelt? Vraag ernaar! Er schuilt vaak meer achter een choreografie dan je in eerste instantie denkt.

Tip 2: Zoek binnen je eigen ervaringen naar connecties

Kijk vervolgens of er dingen zijn die jij hebt meegemaakt die je kunt gebruiken als inspiratiebron voor de choreografie. Ga na wanneer je bepaalde emoties hebt ervaren en wat dat met je deed. Probeer deze ervaringen om te zetten in woorden. Schrijf het op! Dat maakt het visueel en helder voor jezelf. Vervolgens kun je met deze emoties aan de slag in je dans. Kijk of je datzelfde gevoel kunt oproepen in beweging.

Tip 3: Verdiep je in een karakter of emotie

Soms zal er van je gevraagd worden om iets te dansen waar je eigenlijk totaal niet bekend mee bent. Hiermee doel ik op een verhaal of emotie die je niet persoonlijk of van dichtbij hebt meegemaakt. Het kan dan heel waardevol zijn om je in een verhaal, een karakter of een specifieke emotie te verdiepen door een klein onderzoekje. Ga op zoek naar foto’s, video’s en verhalen zodat je een beter beeld hebt van hetgeen er van je wordt verwacht. Verzamel dit op één plek, kijk het in voor de dansles of neem het desnoods mee. Zo blijf je jezelf prikkelen en stimuleren.

Tip 4: Durf uit te proberen

Het allerbelangrijkste bij inleving in dans is DOEN. Natuurlijk is het goed om erover na te denken, connecties te zoeken en in gesprek te gaan met je dansdocent en mede dansstudenten. Maar eindstand zul je het vooral moeten doen, voelen en ervaren. En daarbij ook uitproberen wat er allemaal mogelijk is. Ga voor jezelf op zoek naar de verschillende mogelijkheden en ervaar wat dat voor invloed heeft op de dans en hetgeen je overdraagt. Feedback is daarbij je vriend, niet je vijand!

Tip 5: Gun jezelf de tijd

Het ontwikkelen van een sterk emotionele danstaal kost tijd en aandacht. Gun jezelf deze tijd dan ook! Je zult merken dat hoe meer en bewuster je aan de slag gaat met inleving, hoe beter je erin wordt. Belangrijk is om vooral dicht bij jezelf te blijven en het er niet ‘op te plakken’. Hoe meer je vanbinnen naar buiten kunt werken, hoe oprechter het voor de kijker is.

SOCIAL MEDIA

FACEBOOK
Twitter
YouTube
LinkedIn
SOCIALICON
SOCIALICON